"Ξέραμε ότι το πλήρωμα του Κολούμπια θα πεθάνει"!

Μία δεκαετία μετά το δυστύχημα του Κολούμπια, αποκαλύπτεται πως η ΝASA γνώριζε πως το διαστημόπλοιο θα καταστρεφόταν, αλλά δεν είπε τίποτα στα επτά μέλη του πληρώματος, τα οποία βρήκαν τραγικό θάνατο όταν το Κολούμπια διαλύθηκε στον αέρα κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα.
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, αιτία της διάλυσης του Κολούμπια ήταν η αποκόλληση, κατά την εκτόξευσή του, ενός κομματιού από το μονωτικό υλικό, που προσέκρουσε στο αριστερό φτερό, προκαλώντας ένα ρήγμα, από το οποίο εισήλθαν υπέρθερμα αέρια στο εσωτερικό του φτερού, με αποτέλεσμα ολόκληρο το σκάφος να διαλυθεί.

O Ron Dittemore, manager του προγράμματος του διαστημικού λεωφορίου, εξηγεί πως ένα κομμάτι αφρώδους μονωτικού υλικού αποκολλήθηκε, χτύπησε και τελικά κατέστρεψε το διαστημικό λεωφορίο.

Η NASA γνώριζε για την τρύπα αυτή -μεγέθους χαρτοφύλακα- και πως η ζημιά αυτή δεν θα επέτρεπε στο Κολούμπια να ξαναμπεί στην ατμόσφαιρα της Γης. Επίσης, δεν υπήρχε τρόπος διόρθωσης της ζημιάς, αφού το πλήρωμα βρισκόταν πολύ μακριά από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ενώ δεν υπήρχε χρόνος για να αποσταλεί διαστημικό λεωφορείο διάσωσης.

Ετσι, ο Χέιλ βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα: Επρεπε ή όχι να πει στα μέλη του πληρώματος ότι υπήρχε πρόβλημα στο σύστημα ψύξης κι ότι πιθανώς να μην επέστρεφαν ζωντανοί στη Γη;

Το Columbia κατά την διάρκεια της εκτόξευσης απ'το διαστημικό κέντρο Kennedy στο ακρωτήριο Canaveral.

«Μετά από μια συνάντηση με την Ομάδα Διαχείρισης της αποστολής, ενημερώθηκα πως δε μπορούσε να γίνει τίποτα για τη βλάβη που εμφάνιζε το λεωφορείο στο Σύστημα Θερμικής Προστασίας. Αφού είχε καταστραφεί οριστικά, ήταν καλύτερο να μη γνωρίζουν τίποτα», έγραψε το στέλεχος της NASA, Γουέιν Χέιλ, υπεύθυνος για τον έλεγχο της αποστολής, αναφέρει στο μπλογκ του, προσθέτοντας πως «θεώρησα πως ήταν προτιμότερο να μην ξέρουν. Δεν θα ήταν καλύτερο να έχουν μία επιτυχημένη πτήση και να πεθάνουν απρόσμενα κατά την είσοδό τους στην ατμόσφαιρα, από το να γνωρίζουν πως δεν είχαν να ελπίζουν σε τίποτα;»

Τα επτά μέλη της αποστολής, Rick D. Husband (διοικητής), William C. McCool (πιλότος), Michael P. Anderson (διοικητής φορτίου), David M. Brown (ειδικός αποστολής), Kalpana Chawla (ειδικός αποστολής), Laurel Clark (ειδικός αποστολής), Ilan Ramon (διοικητής φορτίου) πέθαναν την 1η Φεβρουαρίου του 2003 όταν το Κολούμπια, έχοντας ολοκληρώσει την αποστολή STS-107, διαλύθηκε κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα, προσθέτοντας μία ακόμη μελανή σελίδα στην ιστορία της εξερεύνησης του διαστήματος.

Συντρίμια του Columbia μετά την έκρηξη βάζουν φωτιά στον ουρανό του Texas στις 01/02/2003.

Από το blog του Wayne Hale (Posted on January 13, 2013)
After one of the MMTs(*) when possible damage to the orbiter was discussed, he gave me his opinion: “You know, there is nothing we can do about damage to the TPS(**). If it has been damaged it’s probably better not to know. I think the crew would rather not know. Don’t you think it would be better for them to have a happy successful flight and die unexpectedly during entry than to stay on orbit, knowing that there was nothing to be done, until the air ran out?”

I was hard pressed to disagree. That mindset was widespread. Astronauts agreed. So don’t blame an individual; looks for the organizational factors that lead to that kind of a mindset.

(*) Mission Management Team
(**) Thermal Protection System