Διαμαντόπουλος στη Βουλή για το πετρέλαιο και το λαθρεμπόριο καυσίμων και με στίχους του Νικόλα Άσιμου (βίντεο)

Ευχαριστώ πολύ κυρία Πρόεδρε, πριν να εισέλθω στην τοποθέτησή μου επί του νομοσχεδίου, θα ήθελα να αναφερθώ στο τελευταίο επεισόδιο του σήριαλ νόμος και τάξη που σκηνοθετεί αυτή η τρικομματική κυβέρνηση και παίζεται από τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε.
στις οκτώμισι (20:30). Καταφέρατε να επιστρατεύσετε έξι μήνες απλήρωτους εργαζόμενους, μπράβο σας. Ελπίζω να μην
επεκταθείτε και στο ενάμισι εκατομμύριο ανέργους όπως είχε προτείνει και ο κύριος ΔΟΥΚΑΣ για να τους επιλύσετε τα ψυχολογικά προβλήματα που τους έχετε δημιουργήσει. Έχετε δημιουργήσει συνθήκες γαλέρας στον εργασιακό κόσμο και προφανώς θα πρέπει να γνωρίζετε τι λέει ο κόσμος για αυτόν που διοικεί γαλέρα.

Εμείς καλούμε τον λαό να συμμετάσχει μαζικά στην γενική απεργία στις 20 Φλεβάρη, για να διώξουμε τώρα αυτούς που καταστρέφουν την χώρα. Αυτή η συμπεριφορά, όμως, στον κόσμο της εργασίας από το μπλε απορρυπαντικό με τους πράσινους και κόκκινους κόκκους, μου φέρνει στο μυαλό δύο στίχους του Νικόλα Άσιμου: «Ξεχνάς ποια μάνα σε γένναγε στο κλάμα, και του εργάτη καβάλησες την πλάτη, μα θε να πει αμάν πια και άι στα κομμάτια».

Επί του νομοσχεδίου και σχετικά με τα αποθέματα τα οποία καθ’ υπέρβαση της κοινοτικής οδηγίας δίνετε το δικαίωμα να διατηρούνται εκτός Ελληνικής Επικράτειας σε μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό που ορίζει. Η δυνατότητα διατήρησης των αποθεμάτων στο εξωτερικό ξεπερνά το 10% το οποίο προβλέπει η κοινοτική οδηγία και μπορεί να φτάσει έως και το 100%, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κυρίου ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ενώ επιχειρούμενη άμεση αλλαγή σε ποσοστό διατήρησης του 30%, υπερβαίνει με ζήλο το χρονοδιάγραμμα της κοινοτικής οδηγίας, το οποίο ορίζει ότι μπορεί να φτάσει αυτό σε ορίζοντα πενταετίας. Το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση επιχειρεί άμεσες και δραστικές αλλαγές, πέραν της ευρωπαϊκής οδηγίας, αποκαλύπτει την εξυπηρέτηση συμφερόντων των εμπόρων πετρελαίου, αποκαλύπτει, επίσης, την πρόθεση της συγκυβέρνησης να συμβάλει με το παραπάνω στην αντιενεργειακή εξάρτηση της χώρας, να ευνοήσει αεριτζήδες εισαγωγής, να βλάψει τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Το πετρέλαιο αποτελεί μείζον θέμα σήμερα. Όχι μόνο από την άποψη των διυλιστικών και συμφερόντων, όχι μόνο από την άποψη της εθνικής ασφάλειας της χώρας, αλλά ως εκείνο το αγαθό το οποίο έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία για να καλύψει τις ανάγκες της θέρμανσης, είναι εκείνο το αγαθό το οποίο λείπει από τα δημόσια σχολεία σχεδόν σε όλη την ελληνική επικράτεια και κυρίως στις περιφέρειες του Βορρά, όπως η Καστοριά και τα Γρεβενά. Είναι αυτό που η έλλειψή του έχει οδηγήσει στην ατμοσφαιρική ρύπανση των πόλεων με την εμφάνιση της αιθαλομίχλης που υποβαθμίζουν ποιοτικά την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, είναι αυτό που κινεί τα αγροτικά μηχανήματα και είναι απαραίτητο για την ανάταξη και ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα. Όλα αυτά, βέβαια, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα όταν βρεθήκατε μπροστά στο γνωστό δίλημμα, να προασπίσετε τα συμφέροντα των πολιτών ή των ολιγαρχών. Αυτών των ολιγαρχών οι οποίοι προεκλογικά είτε εκβίαζαν τους υπαλλήλους τους, πως αν βγει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κυβέρνηση θα πάρουν την επιχείρησή τους και θα την πάνε στο εξωτερικό, είτε έβαζαν υπαλλήλους τους σε τράπεζες, που τους ανήκαν, να τρομοκρατούν τους καταθέτες πως αν νικήσουμε εμείς στην εκλογική διαδικασία, θα έχαναν τις καταθέσεις τους. Έτσι λάβατε με ελαφρά τη καρδία, την απόφαση να εξισώσετε τον φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης με αυτόν του πετρελαίου κίνησης και όλα αυτά με πρόσχημα την πάταξη της λαθρεμπορίας. Αυτό που καταφέρατε ήταν να κερδίσουν ακόμη περισσότερα όσοι επιδίδονται στην γνωστή μέθοδο λαθρεμπορίας μέσω του αφορολόγητου ναυτιλιακού πετρελαίου, εξυπηρετώντας επιχειρηματικά σχέδια στο γνωστό παιχνίδι της διαπλοκής μεταξύ Κράτους και οικονομικής ολιγαρχίας, ενώ ταυτόχρονα δεν πετύχατε κανένα όφελος για το Δημόσιο Ταμείο. Όλο αυτό το πάρτι λαθρεμπορίας ήταν γνωστό σε πολλούς εκ των κυβερνώντων, όμως κανείς τους δεν έδειξε την πολιτική βούληση να το πατάξει.

Ο λόγος που ανοίγω σήμερα εδώ, ενώπιον της Ολομέλειας το ζήτημα αυτό, οφείλεται στην πρόσφατη δημοσίευση του θέματος για το λαθρεμπόριο καυσίμων του περιοδικού (UNFOLLOW), το οποίο αποκάλυψε κομμάτι ενός κυκλώματος που κερδοσκοπούσε και συνεχίζει να κερδοσκοπεί, τη στιγμή που η υπόλοιπη κοινωνία παγώνει δίχως πετρέλαιο. Οι παραβάσεις που αποκαλύφθηκαν και είναι βεβαιωμένες από τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες ήταν αφορμές για να απειληθεί η ζωή του δημοσιογράφου που τις αποκάλυψε, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου. Για το λόγο αυτό καταθέτω στα πρακτικά τα δύο τελωνειακά πορίσματα που αποδεικνύουν πως εταιρείες στις οποίες εμπλέκονται οι κύριοι ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗΣ και ΛΑΤΣΗΣ, δείχνουν ποια είναι η πραγματική ανομία την οποία προσπαθούν να συγκαλύψουν κυβερνώντες και διαπλεκόμενα Μ.Μ.Ε., τα οποία τους βοηθούν εξόφθαλμα να διατηρηθούν με κάθε μέσο στην διακυβέρνηση της χώρας. Στα καταγγελλόμενα στο περιοδικό όσον αφορά τις απειλές κατά της ζωής του εν λόγω δημοσιογράφου είναι απαραίτητο να παρέμβει άμεσα η δικαιοσύνη και η πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της επιτέλους όσον αφορά την εκπροσώπησή της στη συνεχώς αναβαλλόμενη εκδίκαση της υπόθεσης, που ελπίζουμε πως θα πραγματοποιηθεί όπως έχει ορισθεί στις 12 Φεβρουαρίου, από την οποία περιέργως απείχε τις τελευταίες φορές ο Συνήγορος του Δημοσίου.

Αναρωτιέμαι πραγματικά αν για την κυβέρνηση που κόπτεται για την πάταξη της ανομίας και της τρομοκρατίας, είναι αρκετά έκνομη ενέργεια το λαθρεμπόριο και αρκετά τρομοκρατική η απειλή κατά της ζωής του δημοσιογράφου προκειμένου να διερευνηθούν σε βάθος και άμεσα.