από τους υπαλλήλους άλλων Κοινωφελών Οργανισμών, τους συνταξιούχους από τους εν’ ενεργεία συναδέλφους τους, τους εργαζομένους από τους ανέργους, τους Έλληνες από τους αλλοδαπούς κ.ο.κ.
Οι περισσότερες, για να μην πω όλες, οι κυβερνητικές αποφάσεις κινούνται προς την κατεύθυνση αυτή. Έτσι κάθε φορά δυο, τρεις συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων πλήττονται, από συγκεκριμένα οικονομικά κυρίως μέτρα. Ως αντίδραση οι δυό- τρεις αυτές ομάδες ενεργούν δυστυχώς μεμονωμένα για την υπεράσπιση των συμφερόντων του κλάδου τους. Αυτό άλλωστε γίνεται αντιληπτό από τις συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας, που πραγματοποιούνται τον τελευταίο καιρό, από τα μέλη των, κατά περίπτωση πληγέντων, κοινωνικών ομάδων - παραγωγικών ή μη τάξεων, διεκδικώντας για τον εαυτό τους, μόνον αυτά, που αφορούν και ενδιαφέρουν την «κάστα» τους.
Δυστυχώς το «διαίρει και βασίλευε» είναι απτό, χειροπιαστό ακόμη και στις Κοινωνικές Δομές Πρόνοιας που υπάρχουν σε όλα τα δημοτικά διαμερίσματα της χώρας. Σ’ εκείνες δηλαδή τις δομές οι οποίες, μέσω Ευρωπαϊκών ή εγχωρίων προγραμμάτων, ενυλώνουν την κοινωνική πολιτική κάθε Δήμου, παρέχοντας τις υψηλών προδιαγραφών υπηρεσίες τους, στις ευάλωτες ιδιαίτερα κοινωνικές ομάδες πληθυσμού. Βρέφη, παιδιά, προέφηβοι, ηλικιωμένοι, ασθενείς, ανήμποροι, αλλά και ιδιαιτέρως παιδιά, έφηβοι, μεσήλικες, υπερήλικες που αδυνατούν λόγω προβλημάτων υγείας να αυτοεξυπηρετηθούν, καταφεύγουν για φροντίδα στις διάφορες αυτές δομές που στελεχώνουν τις τοπικές κοινωνίες. Ευτυχώς, έστω και με τον τρόπο αυτό, η χειμαζομένη οικογένεια στην Ελλάδα υποβοηθείται, ώστε να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της, την δύσκολη αυτή περίοδο. Υποβοηθείται γενικά η εμπερίστατη, λόγω του οικονομικού πολέμου που υφίσταται το τελευταίο διάστημα, πατρίδα μας.
Η προσπάθεια, όπως προανέφερα σπίλωσης, ή σε άλλες περιπτώσεις μέσω μιας έντεχνα μεθοδευμένης κίνησης να παρουσιασθούν δομές ως μη αναγκαίες, σε σύγκριση με ορισμένες άλλες, είναι εμφανής. Μέσω στόματος του Υπουργού κ. Στυλιανίδη οι εργαζόμενοι των Δομών των Βρεφονηπιακών Σταθμών, του Κ.Η.Φ.Η. των ΚΔΑΠ, και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, καθώς του «Βοήθεια στο Σπίτι», αλλά κυρίως οι ανά την Ελλάδα ωφελούμενες οικογένειες, με έκπληξη διαπίστωσαν αυτή την αλήθεια. Ο Υπουργός ανέφερε ότι, «.....όπως τον συμβουλεύουν.....» η λειτουργία των ΚΔΑΠ (Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης των Παιδιών) δεν κρίνεται και τόσο αναγκαία. Μάλιστα από τα λεχθέντα του, έγινε αντιληπτό ότι δεν γνώριζε ποιά ακριβώς λειτουργία επιτελούν τα Κέντρα αυτά. Η έντεχνα, σκόπιμη προτεραιότητα που έδωσε στην λειτουργία των Παιδικών Σταθμών δημιούργησε, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, άλλη μια αναστάτωση στην ήδη δοκιμαζόμενη οικογένεια. Οι λίγες ακόμη εργαζόμενες (σχεδόν όλη την ημέρα) μητέρες, πρέπει να τιμωρηθούν με διακοπή της εργασίας τους, επειδή δεν θα υπάρχει καμία δομή να φροντίζει τα παιδιά τους. Το μοναδικό ίσως πενιχρό εισόδημα της οικογένειας που προέρχεται από την εργασία τους, καθόσον σε πολλές περιπτώσεις ο σύζυγος είναι άνεργος, πρέπει να κοπεί. Η οικογένεια πρέπει να δεχθεί άλλο ένα και ίσως το τελειωτικό κτύπημα, να μην μπορεί να εμπιστευθεί κάπου τα παιδιά της, για μια δημιουργική απασχόληση – φύλαξη. Τα τριακόσια είκοσι τρία (323) Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης που λειτουργούν στην Ελλάδα προσφέροντας από τις 8 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ συνεχώς, υψηλού επιπέδου παροχές στα νήπια, τα παιδιά και τους προεφήβους που φιλοξενούν πρέπει να κλείσουν. Χωρίς καμία διακοπή, τις ημέρες που τα άλλα σχολεία παραμένουν κλειστά (περίοδο εορτών Πάσχα – Χριστουγέννων), αλλά ιδιαίτερα όλους του καλοκαιρινούς μήνες ανελλιπώς, αυτά παραμένουν ανοιχτά και φιλόξενα.
Στην πόλη της Έδεσσας ο θεσμός αυτός ξεκίνησε το 1999. Το Κ.Δ.Α.Π. «ΜΠΑΤΑΝΙ» ήταν από τα πρώτα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης που λειτούργησαν στην ελληνική επικράτεια. Μέσα σ’ αυτό γαλουχήθηκαν παιδιά που ήδη σήμερα φοιτούν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Στο ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον του, σε ένα χώρο πραγματικά διαμαντένιο κόσμημα, έχουν φιλοξενηθεί μέχρι σήμερα πάνω από δύο χιλιάδες (2000) παιδιά. Και δεν είναι μόνο τα παιδιά που έχουν περάσει δημιουργικά στους χώρους του. Είναι κυρίως οι εργαζόμενες μητέρες που, ως σανίδα σωτηρίας, ακούμπησαν πάνω του, για να μπορέσουν να εργασθούν, και να προσφέρουν και αυτές με τις δικές τους δυνάμεις κάτι στην οικογένεια. Είναι τελικά όλη οι οικογένεια που, μέσω της Δομής αυτής, μπορεί να λειτουργήσει σωστά και εποικοδομητικά προς ώφελος του κοινωνικού συνόλου γενικότερα και της τοπικής κοινωνίας ειδικότερα. Είναι τέλος - τέλος η συγκεκριμένη Δομή ένας ισχυρός μοχλός, που συμβάλει στην κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας.
Καλείται λοιπόν ο Δήμαρχος και η σημερινή Δημοτική Αρχή στα πλαίσια έμπρακτης στήριξης της τοπικής οικογένειας να λάβουν ανοιχτά πλέον θέση στο πρόβλημα που δημιουργείται. Καλούνται να πάρουν όλα τα αναγκαία εκείνα μέτρα που απαιτούνται όπως, Αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου, έγγραφα και παραστάσεις προς τους αρμόδιους Φορείς και Υπουργεία που εμπλέκονται στην λειτουργία τους, ώστε να συνεχισθεί η αξιόλογη αυτή προσπάθεια, προς όφελος της τοπικής και όχι μόνο κοινωνίας. Ο ίδιος ο Δήμαρχος προσωπικά καλείται να σταθεί μπροστάρης στην προσπάθεια που συνεπιχειρείται από πολλούς συναδέλφους του Δημάρχους και πολλές Δημοτικές Αρχές της Χώρας http://pasekdap.wordpress.com/, ώστε να διατηρηθούν οι Δομές αυτές. Καλείται να μιμηθεί (στο θέμα αυτό) τον Δήμαρχο και την Δημοτική Αρχή του 1999, η οποία, την εποχή εκείνη, ήταν από τις λίγες Δημοτικές Αρχές της Ελλάδος που πίστεψαν στον, εκκολαπτόμενο τότε, κοινωνικό–εκπαιδευτικό αυτό θεσμό, πραγματοποιώντας όλες εκείνες τις διαδικασίες που απαιτούνταν για την εκ θεμελίων σύσταση και λειτουργία του. Καμία κοινωνική δομή που εξυπηρετεί την οικογένεια δεν είναι περιττή στον τόπο μας. Κανένας θεσμός που συμβάλει στην ανάπτυξή του δεν πρέπει να καταφρονείται και να παραμερίζεται. Τα αποτελέσματα από την πολύχρονη προσφορά του Κέντρου «ΜΠΑΤΑΝΙ» στην τοπική κοινωνία είναι απτά, χειροπιαστά και «μετρήσιμα».
Καλούνται επίσης και όλοι οι εργαζόμενοι στον Δήμο και τις κοινωνικές δομές του, να σταθούν ενωμένοι στην μεγάλη αυτή προσπάθεια διατήρησης όλων ανεξαιρέτως των δομών προς όφελος, των οικογενειών του τόπου μας. Το απέδειξαν άλλωστε όταν βρέθηκαν σύσσωμοι στην προσπάθεια διατήρησης και λειτουργίας του κοινωνικού θεσμού «Βοήθεια στο σπίτι». Όλα τα μέλη των πρώην αλλά και νυν ωφελουμένων οικογενειών καλούνται να αφυπνισθούν. Να παροτρύνουν, να πιέσουν, όλους όσοι, από εκείνους που έχουν πάρει την τύχη του τόπου στα χέρια τους γνωρίζουν, όποιο νομοθετικό ή διοικητικό θώκο και αν αυτοί κατείχαν ή κατέχουν σήμερα, ώστε να συμβάλουν και αυτοί στην διατήρηση του Θεσμού. Είναι γνωστό άλλωστε ότι όταν μια κοινωνική δομή, η οποία συμβάλει στην πολύπλευρη παιδεία και ανάπτυξη των νέων μας διατηρηθεί, αναστέλλει κατά τον χρόνο λειτουργίας της ή κλείνει και οριστικά ακόμη μια φυλακή.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε εδώ το σχόλιο σας...